Ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω μέχρι και με 28 πόντους, επέστρεψε από την κόλαση του 59-34 στο ημίχρονο και νίκησε τη Βαλένθια με 102-97 στην παράταση! Η επική ανατροπή στη Roig Arena δεν ήταν μόνο υπόθεση ψυχής. Ήταν μια πλήρης αλλαγή σε άμυνα, συγκέντρωση και διαχείριση κατοχών — αλλά και μια ηχηρή προειδοποίηση για το πώς δεν πρέπει να μπαίνει στο παρκέ μια ομάδα που θέλει να φτάσει ως το τέλος της EuroLeague.
EUROLEAGUE • 5η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ • ΤΕΛΙΚΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΤΑΣΗ
ΒΑΛΕΝΘΙΑ 97–102 ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ
Δεκάλεπτα: 31-17, 28-17, 12-25, 19-31
Κανονική διάρκεια: 90-90
Παράταση: 7-12
Μεγαλύτερη διαφορά: -28 για τον Ολυμπιακό (62-34)
Ρεκόρ Ολυμπιακού: 4-1
Υπάρχουν βραδιές που αποτυπώνονται από το αποτέλεσμα και άλλες που απαιτούν να δεις ολόκληρη τη διαδρομή. Στη Βαλένθια, ένα απλό «εκτός έδρας νίκη με πέντε πόντους» θα έκρυβε σχεδόν τα πάντα. Ο Ολυμπιακός χρειάστηκε να διανύσει τεράστια απόσταση μέσα στον ίδιο αγώνα: από την πλήρη αγωνιστική αποδιοργάνωση του πρώτου ημιχρόνου έως την αντεπίθεση που έφερε τη Βαλένθια στα όριά της και τελικά τη λύγισε στο έξτρα πεντάλεπτο.
Το 59-34 δεν ήταν ατύχημα: Η Βαλένθια έκανε ό,τι ήθελε
Ο αγώνας ξεκίνησε με τη Βαλένθια να παίρνει άμεσα τον έλεγχο. Ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω με 10-0, δεν βρήκε αμυντικές απαντήσεις και ολοκλήρωσε την πρώτη περίοδο στο -14 (31-17). Το δεύτερο δεκάλεπτο ήταν εξίσου επώδυνο: οι γηπεδούχοι πρόσθεσαν 28 πόντους, οι Πειραιώτες μόλις 17 και το ημίχρονο έκλεισε στο 59-34.
Η Βαλένθια δημιουργούσε με άνεση, έφτανε σε εκτελέσεις που ήθελε και τιμωρούσε τις καθυστερημένες αμυντικές αντιδράσεις. Ο Ολυμπιακός, αντίθετα, δεν είχε σταθερή κυκλοφορία, έκανε λάθη και δεν κατάφερνε να επιβάλει σωματικότητα. Δεν πρόκειται για ένα δεκάλεπτο στο οποίο απλώς δεν μπήκαν τα σουτ. Το πρόβλημα ήταν η συνολική εικόνα και στις δύο πλευρές του παρκέ.
Στις πρώτες κατοχές της τρίτης περιόδου η διαφορά έφτασε ακόμη πιο ψηλά, στο 62-34. Το -28 ήταν η αποκορύφωση της κατάρρευσης. Ακριβώς γι’ αυτό η μετέπειτα επιστροφή αποκτά τόσο μεγάλη σημασία: ο Ολυμπιακός δεν ανέτρεψε ένα μικρό προβάδισμα, αλλά μια κατάσταση που έμοιαζε χαμένη.
Η τρίτη περίοδος άλλαξε τη φορά: Από το -28 στο -12
Από εκείνο το σημείο ο Ολυμπιακός άρχισε να παίζει με άλλη ένταση. Η πίεση στην μπάλα αυξήθηκε, οι αμυντικές κατοχές έγιναν πιο ανταγωνιστικές και η Βαλένθια έχασε τη ροή με την οποία είχε κυριαρχήσει ως την ανάπαυλα. Το επιμέρους 25-12 υπέρ των «ερυθρολεύκων» στο τρίτο δεκάλεπτο έφερε το σκορ στο 71-59 στο 30′.
Ο Σάσα Βεζένκοφ είχε καθοριστική συμμετοχή στο ξέσπασμα, με σημαντικά καλάθια και ένα τρίποντο που μείωσε στο 66-48. Ο Εβάν Φουρνιέ πρόσθεσε μεγάλες επιθετικές λύσεις, ενώ η ομάδα άρχισε να βρίσκει κλεψίματα και κοψίματα που έλειπαν από την εικόνα της στο πρώτο μέρος. Το σημαντικότερο δεν ήταν οι μεμονωμένες προσπάθειες: ήταν ότι η Βαλένθια έπαψε να εκτελεί υπό συνθήκες άνεσης.
Το 71-59 δεν προδίκαζε ακόμη ανατροπή. Έδειχνε, ωστόσο, ότι το παιχνίδι είχε αλλάξει ιδιοκτήτη ως προς τον ρυθμό. Ο Ολυμπιακός εξακολουθούσε να έχει μπροστά του μεγάλο βουνό, αλλά πλέον είχε αγωνιστικό σχέδιο για να το ανέβει.
Η αποβολή Μπαρτζώκα και η απάντηση μέσα στο παρκέ
Στο 31:57 ο Γιώργος Μπαρτζώκας αποβλήθηκε έπειτα από δεύτερη τεχνική ποινή, σε μια στιγμή μεγάλης έντασης. Η εξέλιξη προστέθηκε στις δυσκολίες μιας ήδη ακραίας βραδιάς, αφού ο Ολυμπιακός έπρεπε πλέον να ολοκληρώσει την επιστροφή χωρίς τον πρώτο προπονητή στον πάγκο.
Θα ήταν βιαστικό να ισχυριστεί κανείς ότι η αποβολή «προκάλεσε» την ανατροπή. Η αντίδραση είχε αρχίσει πριν από αυτήν: η τρίτη περίοδος είχε δώσει το στίγμα. Αυτό που αποδείχθηκε στη συνέχεια ήταν ότι η ομάδα μπορούσε να συνεχίσει με συγκέντρωση και ενέργεια παρά την απουσία του προπονητή της. Ταυτόχρονα, η διαχείριση της έντασης παραμένει μέρος των πραγμάτων που πρέπει να ελέγξει το τεχνικό επιτελείο.
Από το 83-75 στην αντεπίθεση των τελευταίων λεπτών
Στην τέταρτη περίοδο, ο Φουρνιέ έδωσε ακόμη μεγαλύτερη ώθηση, ο Γιαν Μοντέρο πήρε κρίσιμες επιθέσεις και η παρουσία του Εμπάι Εντιάι πρόσφερε ενέργεια, άμυνα και τελειώματα κοντά στο καλάθι. Ο Μοντέρο με τρίποντο μείωσε στο 83-78, ο Κώστας Παπανικολάου έφερε το σκορ στο 83-80 και ο Εντιάι μείωσε στον πόντο (83-82).
Η πρώτη μεγάλη προσπέραση ήρθε με καλάθι του Νίκολα Μιλουτίνοφ για το 83-84, περίπου 2,5 λεπτά πριν από το τέλος της κανονικής διάρκειας. Ακολούθησαν συνεχείς εναλλαγές και φάσεις που συμπύκνωσαν όλη την ένταση του αγώνα: τρίποντο του Αρμόνι Μπρουκς, άμεση απάντηση του Φουρνιέ για το 86-86, σημαντικό καλάθι του Εντιάι για το 86-88 και ένα τεράστιο κόψιμο του Παπανικολάου σε προσπάθεια του Μπρουκς.
Ο Βεζένκοφ με βολή έδωσε το 86-89, ο Νέιθαν Ρίβερς μείωσε σε 88-89 και ο Μοντέρο με μία εύστοχη βολή έκανε το 88-90. Με τη Βαλένθια στην τελευταία επίθεση, ο Τι Τζέι Σορτς ισοφάρισε 90-90 στα επτά δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη. Ο Μοντέρο πήρε το τελευταίο σουτ, ένα δύσκολο τρίποντο εκτός ισορροπίας, αλλά δεν βρήκε στόχο. Η ανατροπή είχε ήδη γίνει· έμενε να ολοκληρωθεί η νίκη στην παράταση.
Η παράταση ανήκε στον Ολυμπιακό: Βεζένκοφ, Μοντέρο και Φουρνιέ υπέγραψαν το φινάλε
Ο Παπανικολάου έδωσε το πρώτο προβάδισμα του έξτρα πενταλέπτου στον Ολυμπιακό με καλάθι για το 90-92. Η Βαλένθια αντέδρασε με βολές του Κάμερον Τέιλορ, ενώ ο Μοντέρο κράτησε τους Πειραιώτες μέσα στο παιχνίδι με δικές του εύστοχες βολές. Ο Βεζένκοφ πέτυχε ένα εξαιρετικά σημαντικό καλάθι για το 95-96 και λίγο αργότερα ο Μοντέρο έβαλε δύσκολο δίποντο για το 95-98.
Στο τέλος ανέλαβε ο Φουρνιέ. Με τέσσερις εύστοχες βολές στα τελευταία 54 δευτερόλεπτα, ο Γάλλος ανέβασε διαδοχικά το σκορ στο 95-100 και τελικά στο 97-102. Στην τελευταία προσπάθεια η Βαλένθια αστόχησε και ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε μια νίκη που στο 62-34 έμοιαζε σχεδόν αδύνατη.
Το σκορ της παράτασης ήταν 7-12. Οι Ισπανοί πέτυχαν 31 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο της κανονικής διάρκειας, όσους είχαν σημειώσει μόνο στην πρώτη περίοδο, ενώ ο Ολυμπιακός είχε 56. Μαζί με την παράταση, μετά την ανάπαυλα οι «ερυθρόλευκοι» σκόραραν 68 πόντους και δέχθηκαν 38. Εκεί βρίσκεται η αριθμητική εξήγηση της τεράστιας διαδρομής από το -25 του ημιχρόνου ως τη νίκη.
Οι πρωταγωνιστές: Δεν ήταν παράσταση ενός παίκτη
Ο Γιαν Μοντέρο, στην πρώτη του επιστροφή στην έδρα της πρώην ομάδας του, πήρε την ευθύνη σε κατοχές υψηλής πίεσης και έδωσε τα κρίσιμα καλάθια και τις βολές της αντεπίθεσης. Η θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν οι φίλοι της Βαλένθια πριν από το τζάμπολ έδωσε στη βραδιά ιδιαίτερη συναισθηματική διάσταση.
Ο Φουρνιέ ήταν ο παίκτης που τροφοδότησε μεγάλα διαστήματα της επιστροφής και «κλείδωσε» τη νίκη στις βολές. Ο Βεζένκοφ είχε καθοριστικά καλάθια στην εκκίνηση της αντεπίθεσης και στην παράταση. Ο Εντιάι πρόσφερε πολύτιμες αμυντικές ενέργειες και τελειώματα τη στιγμή που η ομάδα χρειαζόταν ταχύτητα, ενώ οι Παπανικολάου και Μιλουτίνοφ ήταν μέσα σε κρίσιμες φάσεις της τέταρτης περιόδου και του επιπλέον πενταλέπτου.
Η ουσία είναι συλλογική. Καμία επιστροφή από 28 πόντους δεν στηρίζεται μόνο σε δύο δύσκολα σουτ. Απαιτεί διαδοχικές άμυνες, δεύτερες ευκαιρίες, ψυχραιμία στις βολές και παίκτες πρόθυμους να αναλάβουν ευθύνη σε διαφορετικές στιγμές. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη νίκη του Ολυμπιακού μέσα στη νίκη.
Τι δείχνει η Βαλένθια σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια
Το αποτέλεσμα αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον αν τοποθετηθεί στη μέχρι τώρα διαδρομή του Ολυμπιακού. Οι νίκες με την Μπασκόνια (106-89) και τη Ζάλγκιρις (93-91), η οριακή ήττα από τη Βίρτους Μπολόνια (96-94) και το επιβλητικό 89-66 επί της Αναντολού Εφές είχαν ήδη δείξει μια ομάδα με επιθετικές λύσεις αλλά και διακυμάνσεις στην αμυντική λειτουργία. Το 102-97 στη Βαλένθια έφερε το ρεκόρ στο 4-1, αλλά ταυτόχρονα έκανε αυτές τις διακυμάνσεις ακόμη πιο ορατές.
Στα πέντε πρώτα ευρωπαϊκά παιχνίδια ο Ολυμπιακός έχει σημειώσει 484 πόντους και έχει δεχθεί 439 — 96,8 υπέρ και 87,8 κατά μέσο όρο. Η επίθεση παράγει σε υψηλό επίπεδο. Η άμυνα, αντιθέτως, δεν έχει ακόμη σταθερή απόδοση: οι 59 πόντοι που δέχθηκε σε είκοσι λεπτά στη Roig Arena είναι σοβαρό προειδοποιητικό στοιχείο, όσο σπουδαία κι αν ήταν η αντίδραση που ακολούθησε.
Σε αυτό βρίσκεται η βασική αντίφαση των πρώτων αγωνιστικών: ο Ολυμπιακός δείχνει ότι μπορεί να κερδίσει με πολλούς τρόπους και ότι διαθέτει τεράστια ψυχικά αποθέματα. Δεν έχει όμως ακόμη φτάσει στο σημείο να αποτρέπει συστηματικά τα μεγάλα «νεκρά» διαστήματα. Η ανατροπή στη Βαλένθια αποδεικνύει δυνατότητες — δεν αποτελεί άδεια για να επαναληφθεί ένα τέτοιο πρώτο ημίχρονο.
Τι κρατά, τι οφείλει να διορθώσει και τι ακολουθεί
Κρατά: τη νοοτροπία της επιστροφής, το βάθος του ρόστερ, τις εναλλακτικές λύσεις στην περιφέρεια, την ενέργεια των παικτών που άλλαξαν τη δυναμική του αγώνα και την ψυχραιμία της παράτασης. Η ομάδα μπόρεσε να αντιδράσει ακόμη και μετά την αποβολή του προπονητή της, στοιχείο σημαντικό για μια τόσο απαιτητική σεζόν.
Πρέπει να διορθώσει: την αμυντική προσέγγιση στο ξεκίνημα, την προστασία της μπάλας όταν ο αντίπαλος πιέζει, την επικοινωνία στις περιστροφές και την ικανότητα να χαμηλώνει τον ρυθμό όταν το παιχνίδι κινδυνεύει να ξεφύγει. Το ζητούμενο δεν είναι να βρει τρόπο να ξαναγυρίσει από το -28. Είναι να μη βρεθεί εκεί εξαρχής.
Η συνέχεια βρίσκει τον Ολυμπιακό στην Ισπανία, απέναντι στην Μπαρτσελόνα την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 21:30. Θα είναι νέα δοκιμασία για την αντοχή, τη συγκέντρωση και τις αμυντικές επιλογές μέσα στη διπλή αγωνιστική της EuroLeague.
Το συμπέρασμα: Το 97-102 είναι μια από εκείνες τις νίκες που μπορούν να δυναμώσουν την πίστη μιας ομάδας στον εαυτό της. Ο Ολυμπιακός αρνήθηκε να εγκαταλείψει, ανέτρεψε διαφορά 28 πόντων και πήρε το αποτέλεσμα όταν όλα έδειχναν εις βάρος του. Όμως μια ομάδα που στοχεύει στην κορυφή δεν πρέπει να θυμάται μόνο το έπος της επιστροφής. Οφείλει να θυμάται και πώς βρέθηκε να χρειάζεται ένα τέτοιο έπος.